Juridisch: Tweedehands en garantie

Door LucyLG op zondag 24 maart 2019 08:40 - Reacties (4)
Categorie: Juridische zaken, Views: 3.425

Koop, doorverkoop van tweedehands producten

Op het internet wordt regelmatig gehandeld in tweedehands producten, welke worden aangeboden aan consumenten, bijvoorbeeld via vraag en aanbod platformen dan wel via websites van de verkoper/handelaar zelf. Dergelijke verkopende partijen handelen in bepaalde gevallen in de uitoefening van een beroep of bedrijf. Verkopers kunnen uiteraard ook zelf particulier zijn en niet handelen in de uitoefening van een beroep of bedrijf.

Het is in veel gevallen ook nog wel eens onduidelijk wat de identiteit is van een verkoper (een professionele handelaar of een particulier?). Vaak wordt de aankoopfactuur van het goed (van de originele winkel die het product nieuw verkocht heeft) meegegeven aan koper voor de garantie.
Voor de duidelijkheid, noem ik de oorspronkelijke winkel (waar het product nieuw is aangeschaft) hierna de ”Winkel”. De eerste koper, die een product nieuw heeft gekocht bij de Winkel “Koper 1”. Indien Koper 1 het product doorverkoopt aan een partij die het product al dan niet professioneel verhandelt via een online platform of een website de “Handelaar”. De uiteindelijke verkrijger van het product noem ik hierna de “Consument”.

De Handelaar en de Consument

Een Handelaar die producten aanbiedt en verkoopt, sluit een koopovereenkomst in de zin van de wet. Een koopovereenkomst met betrekking tot een roerende zaak die wordt gesloten door een Handelaar die handelt in het kader van zijn handels-, bedrijfs-, ambachts- of beroepsactiviteit (zakelijke verkoper) en een koper, natuurlijk persoon, die handelt voor doeleinden buiten bedrijfs- of beroepsactiviteit is wettelijk een Consument, en tussen de zakelijke Handelaar en de Consument komt een consumentenkoop tot stand (Burgerlijk Wetboek: artikel 5 lid 1 Boek 7 BW*). Een Consument heeft bij een consumentenkoop uitgebreide rechten vergeleken met een gewone koopovereenkomst. Het gaat hierbij om een aantal dwingende wettelijke rechten die de Consument beschermen.

De zakelijke Handelaar wil nog wel eens aangeven dat de originele aankoopfactuur van het product aanwezig is en dat de Consument (alleen) garantie kan claimen bij de Winkel. Het lijkt erop dat de zakelijke Handelaar hiermee garantie op het product van de hand wijst en deze verlegt naar de Winkel. Consument zou dan met de originele aankoopfactuur zich tot de Winkel moeten wenden volgens de zakelijke Handelaar.

Er is veel discussie over wat er nu geldt met betrekking tot garantie op een tweedehands product. Wat zijn de wettelijke rechten van een Consument bij een consumentenkoop i.g.v. tweedehands goederen? Hierna zal ik proberen hier duidelijkheid in te scheppen.

Indien een Handelaar met regelmaat producten of diensten levert tegen een vergoeding (welke niet symbolisch is) en deelneemt aan het economisch verkeer wordt deze aangemerkt als onderneming Onderstaande informatie is afkomstig van de Kamer van Koophandel, zie voor de bron:

https://www.kvk.nl/inschr...eria-van-een-onderneming/

Voldoe je als Handelaar aan de voormelde criteria in combinatie met de indicatoren is de Handelaar een zakelijke verkoper.

De zakelijke Handelaar is gebonden aan de regels omtrent het consumentenrecht indien deze een product verkoopt aan een Consument. Een zakelijke Handelaar kan de nakoming van de koopovereenkomst niet zonder meer van de hand wijzen (dus de garantie ook niet).
Indien een zakelijke Handelaar de Consument voor garantie naar de Winkel doorverwijst is dan in beginsel ongeldig (artikel 236 Boek 6 BW**), de zogenaamde zwarte lijst van bedingen die niet geldig zijn). De Consument heeft recht op nakoming van de koopovereenkomst conform de wet en kan zijn garantie (ook) claimen bij de zakelijke Handelaar.

Indien een Consument dat zelf prima vindt en zich vrijwillig tot de Winkel wendt ligt het anders. De Consument moet wel oppassen indien deze akkoord gaat met een dergelijke “schikking” van de aansprakelijkheid van de Handelaar. Een schikking is bijvoorbeeld het geval indien de Consument zich met een defect meldt bij de Handelaar en deze de aankoopfactuur aanneemt en de Consument akkoord gaat met deze oplossing. De Consument kan hierdoor worden benadeeld in zijn rechten. De garantie bij de Winkel hoeft niet overeen te komen met de garantie die van de zakelijke Handelaar verwacht mocht worden. Het kan dan gaan om de tijdsduur van de resterende garantie bij de Winkel bijvoorbeeld. Verder kan een Handelaar mededelingen hebben gedaan over het product, verwachtingen hebben geschept, welke een Consument meer kunnen opleveren dan bijvoorbeeld wat nog van de Winkel verwacht mag worden. De omstandigheden van het geval zijn hier van belang.
De zakelijke Handelaar die tweedehands producten verkoopt kan dus gehouden worden garantie te bieden. Het soort, de duur van de Garantie kan anders zijn. Het ligt eraan wat de Consument mocht verwachten van het product en de gedane mededelingen. De zakelijke Handelaar is gehouden een conform product te verkopen en de Consument heeft recht op een zekere garantie die in lijn in met de mededelingen van de zakelijke Handelaar en wat de Consument redelijk mocht verwachten onder de omstandigheden (prijs, staat van het product speelt een rol).
Het kopen van een tweedehands product tegen een lage vergoeding schept nu eenmaal een ander verwachtingspatroon welke bepaalt of een product voldoet aan de conformiteitseisen van een consumentenkoop.

Conclusie 1

De Consument die tweedehands producten koopt heeft in beginsel garantie. Een zakelijke Handelaar kan niet zonder meer de garantie afwijzen en de Consument naar de Winkel sturen. Er dient voor de duur van de garantie van de Handelaar te worden gelet op de omstandigheden van het geval en wat er verwacht mocht worden. Een koopje is iets anders, dan kan er beargumenteerd worden dat er geen garantie is. Er is geen zwart/wit antwoord helaas,

Wat geldt er met betrekking tot het overdragen van de aankoopfactuur van de Winkel aan de Consument door de Handelaar?

In beginsel geldt dat garantie van de Winkel op producten overgedragen wordt indien het goed doorverkocht wordt (artikel 251 lid 1 Boek 6 BW***). Veel Winkels sluiten in hun algemene voorwaarden de overdracht van garantie ook niet uit.

Garantie is een kwalitatief recht welke automatisch mee overgaat indien het product wordt overgedragen (onder bijzondere titel).

De Consument kan met de aankoopfactuur naar de Winkel stappen en de garantie claimen die Koper 1 nog zou hebben c.q. kunnen claimen. De naam op de factuur speelt hierbij geen rol. Diverse online winkels hebben ook aangegeven hier geen issue van te maken en dat het regelmatig voorkomt dat een Consument met een aankoopfactuur komt waarom een andere naam staat dan de Consument die de garantie claimt. Er valt hier ook goed te verdedigen dat het voor een gerenommeerde Winkel ook onverstandig is om geen garantie te geven aan een dergelijke derde Consument, gezien dat nadelig is voor het vertrouwen dat een Consument wellicht kan hebben in dergelijke Winkels.

Conclusie 2

De garantie kan worden overgedragen. Het recht gaat mee over bij levering van het tweedehands product in beginsel.

Wat geldt er voor een verkoop van tweedehandsproducten door een particulier aan een andere particulier/Consument?

Gezien de lengte van de blog zal ik dit in een nieuwe blog behandelen. To be continued!

_________________________________________________________________________________
Verwijzingen wetsartikelen:

* https://wetten.overheid.n...z=2019-03-16&g=2019-03-16

** https://wetten.overheid.n...z=2015-06-19&g=2015-06-19

*** https://wetten.overheid.n...z=2015-06-19&g=2015-06-19

Volgende: Kun je software op basis van herroeping terugsturen? 17-03 Kun je software op basis van herroeping terugsturen?
Volgende: Juridisch: Enig aandeelhouder: KvK 02-'19 Juridisch: Enig aandeelhouder: KvK

Reacties


Door Tweakers user i-chat, zondag 24 maart 2019 19:43

Ik mis nog wel een hoop informatie en dan met name de 'voorbeelden' uit de praktijk,

Je stelt in je blog weliswaar dat het uitsluiten van garantie door 'professionele' handelaren niet per se mag, of wellicht in bepaalde gevallen zelfs wettelijk onmogelijk is. (zo niet verboden is).
Maar wat dit in de praktijk voor de consument (uiteindelijke koper) betekent, blijkt helaas niet al te goed uit deze tekst

Omdat wij tweakers zijn en er hier op V&A veel in tweedehands hardware wordt gehandeld (soms ook door professionals) loont het misschien om in de discussies eens in te gaan op enkele voorbeelden en de 'waarschijnlijkheid' dat de (kanton)rechter op basis van die advertentie een garantieclaim zou kunnen toewijzen. Of om te zien hoe lang die garantie-termijn dan zou moeten duren.

In sommige gevallen kun je immers stellen dat een 14-dagentermijn redelijk is, in andere gevallen zul je als 'handelaar' misschien zelfs 6 maanden moeten aanhouden. Ook rest er de vraag of garantie-verwachtingen platform afhankelijk zouden kunnen zijn. Is de te verwachten levensduur (en dus garantie) op een tweedehands moederbord langer wanneer je het ding op tweakers.net (computernerden-site) verkoopt dan wanneer je hem via speurders (brakste aller online verkoopsites) aan de man probeert te brengen?

[Reactie gewijzigd op zondag 24 maart 2019 19:48]


Door Tweakers user LucyLG, zondag 24 maart 2019 22:15

i-chat schreef op zondag 24 maart 2019 @ 19:43:
Ik mis nog wel een hoop informatie en dan met name de 'voorbeelden' uit de praktijk,

Je stelt in je blog weliswaar dat het uitsluiten van garantie door 'professionele' handelaren niet per se mag, of wellicht in bepaalde gevallen zelfs wettelijk onmogelijk is. (zo niet verboden is).
Maar wat dit in de praktijk voor de consument (uiteindelijke koper) betekent, blijkt helaas niet al te goed uit deze tekst

Omdat wij tweakers zijn en er hier op V&A veel in tweedehands hardware wordt gehandeld (soms ook door professionals) loont het misschien om in de discussies eens in te gaan op enkele voorbeelden en de 'waarschijnlijkheid' dat de (kanton)rechter op basis van die advertentie een garantieclaim zou kunnen toewijzen. Of om te zien hoe lang die garantie-termijn dan zou moeten duren.

In sommige gevallen kun je immers stellen dat een 14-dagentermijn redelijk is, in andere gevallen zul je als 'handelaar' misschien zelfs 6 maanden moeten aanhouden. Ook rest er de vraag of garantie-verwachtingen platform afhankelijk zouden kunnen zijn. Is de te verwachten levensduur (en dus garantie) op een tweedehands moederbord langer wanneer je het ding op tweakers.net (computernerden-site) verkoopt dan wanneer je hem via speurders (brakste aller online verkoopsites) aan de man probeert te brengen?
Dat is een gele goede opmerking. Het is niet goed mogelijk om concreet uiteen te zetten hoe lang een garantietermijn zou zijn. Het ligt aan het product, de prijs, de mededelingen van Verkoper etc. Er spelen veel omstandigheden mee. Ik kan wel wat rechtspraak plaatsen waar je als verkoper iets mee kan.

Een voorbeeld kan zijn dat een Verkoper een zo goed als nieuwe macbook verkoopt tegen een kleine korting t.o.v. de nieuwprijs en aangeeft deze nooit is gebruikt en geen schade heeft naar zijn weten. Indien het moederbord sneuvelt twee dagen later kan je als Verkoper niet zonder meer stellen dat er garantie is tot de deur indien de koper een Consument is al helemaal niet. Let wel zakelijke Handelaren hebben die verplichting. Verkoop tussen particulieren is enigszins "losser" omdat het dan geen consumentenkoop is. Het gaat om het verwachtingspatroon dat is gewekt. Sommige defecten die vaak voorkomen en klein van aard zijn is anders ook weer.

De garantietermijn van een zakelijke Handelaar is niet iets waar een Consument zich aan gebonden hoeft te voelen. Het gaat om de mededelingen die de Handelaar doet en de omstandigheden wat je als koper mocht verwachten. Het platform lijkt mij er niet zoveel toe doen. De advertentie en de mededelingen en de prijs (een hele lage bijvoorbeeld) speelt wel duidelijk mee. De informatie aan de consument is belangrijk, dat helpt enigszins mee wat er verwacht mag worden. Een lage prijs, een koopje, betekent ook dat en consument niet veel kan verwachten wellicht. Er zijn mogelijkheden om je als zakelijke Handelaar in te dekken. Een rechter zal daar rekening mee houden. Een tweedehands PC voor een laag bedrag, kun je geen maanden garantie verwachten. Dat is onredelijk in veel gevallen.

Een niet professionele handelaar heeft meer mogelijkheden om zelf naar de Winkel te stappen ook. De niet zakelijke Handelaar behoudt zelf ook garantie naar de Winkel toe.

Indien je een praktijkvoorbeeld wilt voorleggen kun je dat in de comments zetten en zal ik dat verder oppakken. In een blog of Q&A kan dat bijvoorbeeld. Wees nu niet al te ongerust. De kantonrechter is een grote stap voor een particulier en voor een dubbeltje zit niemand op de eerste rang.

Hoor je graag.

[Reactie gewijzigd op maandag 25 maart 2019 06:03]


Door Tweakers user Zebby, woensdag 27 maart 2019 15:14

Zoals vaker zodra je het juridische proces ingaat worden heel veel woorden vuilgemaakt om bepaalde zaken toe te lichten. Heeft dit een reden? Ik denk dat het namelijk een heel stuk duidelijker kan worden door bepaalde zaken misschien niet toe te lichten, of korter. Dit is immers niet bepalend in je "conclusie".

Dan nog een aantal tekstuele opmerkingen. Je benoemd "koper 2", maar deze term wordt verder niet meer gebruikt. En "danwel" wordt uitgeschreven, dus "dan wel".
Je gebruikt heel veel haakjes voor context, maar niet altijd correct, zoals hier: " Vaak wordt de aankoopfactuur van het goed (van de originele winkel die het product nieuw verkocht heeft meegegeven aan koper voor de garantie). " Je zin zonder de haakjes eindigt onvolledig.
Als het mogelijk is zou het een kleine maar wat mij betreft relevante meerwaarde zijn om de referenties ook door te linken naar het desbetreffende artikel. Die staat vast wel ergens online?

Door Tweakers user LucyLG, donderdag 28 maart 2019 01:44

Beste Zebby, ik heb een tweetal conclusie toegevoegd. De woorden zijn onderdeel van het juridisch taalgebruik. Ik ga eens kijken voor een volgende blog hoe daarmee om te gaan. Met te algemene bewoordingen bestaat het risico dat ik te kort door de bocht vlieg en meer discussie veroorzaak dan ik zelf wil (of onduidelijkheid schep).

Ik heb geen literatuur gevonden waar de problematiek zoals beschreven in m'n blog specifiek besproken wordt. Mijn bevindingen volgen uit de wet en de memorie van toelichting van de toepasselijke wetgeving. Ik heb de hyperlinks naar de wetsartikelen toegevoegd, zie de bronnen onderaan!

[Reactie gewijzigd op donderdag 28 maart 2019 02:06]


Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Via deze link kun je inloggen als je al geregistreerd bent. Indien je nog geen account hebt kun je er hier één aanmaken.