Juridisch: Tweedehands en garantie

Door LucyLG op zondag 24 maart 2019 08:40 - Reacties (4)
Categorie: Juridische zaken, Views: 2.720

Koop, doorverkoop van tweedehands producten

Op het internet wordt regelmatig gehandeld in tweedehands producten, welke worden aangeboden aan consumenten, bijvoorbeeld via vraag en aanbod platformen dan wel via websites van de verkoper/handelaar zelf. Dergelijke verkopende partijen handelen in bepaalde gevallen in de uitoefening van een beroep of bedrijf. Verkopers kunnen uiteraard ook zelf particulier zijn en niet handelen in de uitoefening van een beroep of bedrijf.

Het is in veel gevallen ook nog wel eens onduidelijk wat de identiteit is van een verkoper (een professionele handelaar of een particulier?). Vaak wordt de aankoopfactuur van het goed (van de originele winkel die het product nieuw verkocht heeft) meegegeven aan koper voor de garantie.
Voor de duidelijkheid, noem ik de oorspronkelijke winkel (waar het product nieuw is aangeschaft) hierna de ”Winkel”. De eerste koper, die een product nieuw heeft gekocht bij de Winkel “Koper 1”. Indien Koper 1 het product doorverkoopt aan een partij die het product al dan niet professioneel verhandelt via een online platform of een website de “Handelaar”. De uiteindelijke verkrijger van het product noem ik hierna de “Consument”.

De Handelaar en de Consument

Een Handelaar die producten aanbiedt en verkoopt, sluit een koopovereenkomst in de zin van de wet. Een koopovereenkomst met betrekking tot een roerende zaak die wordt gesloten door een Handelaar die handelt in het kader van zijn handels-, bedrijfs-, ambachts- of beroepsactiviteit (zakelijke verkoper) en een koper, natuurlijk persoon, die handelt voor doeleinden buiten bedrijfs- of beroepsactiviteit is wettelijk een Consument, en tussen de zakelijke Handelaar en de Consument komt een consumentenkoop tot stand (Burgerlijk Wetboek: artikel 5 lid 1 Boek 7 BW*). Een Consument heeft bij een consumentenkoop uitgebreide rechten vergeleken met een gewone koopovereenkomst. Het gaat hierbij om een aantal dwingende wettelijke rechten die de Consument beschermen.

De zakelijke Handelaar wil nog wel eens aangeven dat de originele aankoopfactuur van het product aanwezig is en dat de Consument (alleen) garantie kan claimen bij de Winkel. Het lijkt erop dat de zakelijke Handelaar hiermee garantie op het product van de hand wijst en deze verlegt naar de Winkel. Consument zou dan met de originele aankoopfactuur zich tot de Winkel moeten wenden volgens de zakelijke Handelaar.

Er is veel discussie over wat er nu geldt met betrekking tot garantie op een tweedehands product. Wat zijn de wettelijke rechten van een Consument bij een consumentenkoop i.g.v. tweedehands goederen? Hierna zal ik proberen hier duidelijkheid in te scheppen.

Indien een Handelaar met regelmaat producten of diensten levert tegen een vergoeding (welke niet symbolisch is) en deelneemt aan het economisch verkeer wordt deze aangemerkt als onderneming Onderstaande informatie is afkomstig van de Kamer van Koophandel, zie voor de bron:

https://www.kvk.nl/inschr...eria-van-een-onderneming/

Voldoe je als Handelaar aan de voormelde criteria in combinatie met de indicatoren is de Handelaar een zakelijke verkoper.

De zakelijke Handelaar is gebonden aan de regels omtrent het consumentenrecht indien deze een product verkoopt aan een Consument. Een zakelijke Handelaar kan de nakoming van de koopovereenkomst niet zonder meer van de hand wijzen (dus de garantie ook niet).
Indien een zakelijke Handelaar de Consument voor garantie naar de Winkel doorverwijst is dan in beginsel ongeldig (artikel 236 Boek 6 BW**), de zogenaamde zwarte lijst van bedingen die niet geldig zijn). De Consument heeft recht op nakoming van de koopovereenkomst conform de wet en kan zijn garantie (ook) claimen bij de zakelijke Handelaar.

Indien een Consument dat zelf prima vindt en zich vrijwillig tot de Winkel wendt ligt het anders. De Consument moet wel oppassen indien deze akkoord gaat met een dergelijke “schikking” van de aansprakelijkheid van de Handelaar. Een schikking is bijvoorbeeld het geval indien de Consument zich met een defect meldt bij de Handelaar en deze de aankoopfactuur aanneemt en de Consument akkoord gaat met deze oplossing. De Consument kan hierdoor worden benadeeld in zijn rechten. De garantie bij de Winkel hoeft niet overeen te komen met de garantie die van de zakelijke Handelaar verwacht mocht worden. Het kan dan gaan om de tijdsduur van de resterende garantie bij de Winkel bijvoorbeeld. Verder kan een Handelaar mededelingen hebben gedaan over het product, verwachtingen hebben geschept, welke een Consument meer kunnen opleveren dan bijvoorbeeld wat nog van de Winkel verwacht mag worden. De omstandigheden van het geval zijn hier van belang.
De zakelijke Handelaar die tweedehands producten verkoopt kan dus gehouden worden garantie te bieden. Het soort, de duur van de Garantie kan anders zijn. Het ligt eraan wat de Consument mocht verwachten van het product en de gedane mededelingen. De zakelijke Handelaar is gehouden een conform product te verkopen en de Consument heeft recht op een zekere garantie die in lijn in met de mededelingen van de zakelijke Handelaar en wat de Consument redelijk mocht verwachten onder de omstandigheden (prijs, staat van het product speelt een rol).
Het kopen van een tweedehands product tegen een lage vergoeding schept nu eenmaal een ander verwachtingspatroon welke bepaalt of een product voldoet aan de conformiteitseisen van een consumentenkoop.

Conclusie 1

De Consument die tweedehands producten koopt heeft in beginsel garantie. Een zakelijke Handelaar kan niet zonder meer de garantie afwijzen en de Consument naar de Winkel sturen. Er dient voor de duur van de garantie van de Handelaar te worden gelet op de omstandigheden van het geval en wat er verwacht mocht worden. Een koopje is iets anders, dan kan er beargumenteerd worden dat er geen garantie is. Er is geen zwart/wit antwoord helaas,

Wat geldt er met betrekking tot het overdragen van de aankoopfactuur van de Winkel aan de Consument door de Handelaar?

In beginsel geldt dat garantie van de Winkel op producten overgedragen wordt indien het goed doorverkocht wordt (artikel 251 lid 1 Boek 6 BW***). Veel Winkels sluiten in hun algemene voorwaarden de overdracht van garantie ook niet uit.

Garantie is een kwalitatief recht welke automatisch mee overgaat indien het product wordt overgedragen (onder bijzondere titel).

De Consument kan met de aankoopfactuur naar de Winkel stappen en de garantie claimen die Koper 1 nog zou hebben c.q. kunnen claimen. De naam op de factuur speelt hierbij geen rol. Diverse online winkels hebben ook aangegeven hier geen issue van te maken en dat het regelmatig voorkomt dat een Consument met een aankoopfactuur komt waarom een andere naam staat dan de Consument die de garantie claimt. Er valt hier ook goed te verdedigen dat het voor een gerenommeerde Winkel ook onverstandig is om geen garantie te geven aan een dergelijke derde Consument, gezien dat nadelig is voor het vertrouwen dat een Consument wellicht kan hebben in dergelijke Winkels.

Conclusie 2

De garantie kan worden overgedragen. Het recht gaat mee over bij levering van het tweedehands product in beginsel.

Wat geldt er voor een verkoop van tweedehandsproducten door een particulier aan een andere particulier/Consument?

Gezien de lengte van de blog zal ik dit in een nieuwe blog behandelen. To be continued!

_________________________________________________________________________________
Verwijzingen wetsartikelen:

* https://wetten.overheid.n...z=2019-03-16&g=2019-03-16

** https://wetten.overheid.n...z=2015-06-19&g=2015-06-19

*** https://wetten.overheid.n...z=2015-06-19&g=2015-06-19

Juridisch: Enig aandeelhouder: KvK

Door LucyLG op donderdag 21 februari 2019 19:35 - Reacties (7)
Categorie: Juridische zaken, Views: 2.501

Enig aandeelhouder zijn van een BV en privacy

Indien een BV een enig aandeelhouder heeft wordt dat vermeld in het handelsregister van de Kamer van Koophandel. De aandelen in een werk-BV kunnen door een persoonlijke holding BV worden gehouden. De aandelen kunnen ook 100% in privé worden gehouden. In beide gevallen ben je als enig aandeelhouder geregistreerd bij de KvK.

Het is dan vrij eenvoudig voor iedereen om deze enig aandeelhouder in het handelsregister van de KvK op te zoeken. Over deze enig aandeelhouder wordt vaak in de KvK diverse persoonsgegevens vermeld, zoals namen, adressen, geboortedatum, afkomst etc.

Indien enige privacy gewenst is i.v.m. vertrouwelijkheid en/of een ander legitiem belang om welke reden dan ook, kun je een aandeel in de werk-BV aan een andere entiteit cq persoon overdragen. Er is dan geen sprake meer van een enig aandeelhouder en er zal in de KvK geen gegevens worden opgenomen van deze aandeelhouder. Op dit moment werkt dat nog wat betreft de KvK en de openbaarheid.

Met dit alles bedoel ik uiteraard een legitiem doel en het is geen advies of middel om in strijd met wetgeving te handelen. Je bent voor de autoriteiten nimmer onzichtbaar en men dient te voldoen aan de wet uiteraard.

Een aandeel aan jezelf in privé uitgeven, naast een persoonlijke holding, lijkt mij wellicht wat onhandig. Er zijn dan twee aandeelhouders die min of meer hetzelfde zijn en er kan verwarring ontstaan tussen de twee aandeelhouders. Ik vind dat praktisch gezien denk ik onverstandig zeker indien je ook nog eens bestuurder bent. Dit is een lastig verhaal om hier volledig uit te leggen. Ook fiscaal zou hier een risico aan kunnen zitten.

Ik denk dat een winstrechtloos aandeel aan partner of kind een prima oplossing kan zijn. Een aandeel overdragen aan een stichting administratiekantoor die certificeert (STAK) kan ook maar is wat complexer. Sowieso dient er goed in de statuten of overeenkomst opgenomen te worden wanneer het aandeel aan jouw holding moet worden aangeboden, in alle gevallen. Deze constructie(s) levert/leveren een meer helder beeld op mijns inziens. Ik zou goed onderscheid aanraden in deze. Een dergelijk winstrechtloos aandeel is niet veel waard en dus heb je evt nu of later minder problemen met overdracht (ook fiscaal schenking etc, dit is niet mijn expertise want dit is een fiscaal onderwerp). Een STAK is een uitgebreidere operatie die aanzienlijke kosten kan meebrengen en verder niet perse noodzakelijk hoeft te zijn. De omstandigheden bepalen de juiste route ook.

Het centraal aandeelhoudersregister

Er zijn nu voorstellen om een centraal (digitaal) aandeelhoudersregister aan te leggen waarin alle aandeelhouders worden vermeld, dus een volledig overzicht. Het zal waarschijnlijk geen openbaar register worden en alleen voor instanties zoals de Belastingdienst en beroepsgroepen als notarissen toegankelijk worden.

Naam holding en privacy

Verder raad ik in bepaalde gevallen aan om als naam van een persoonlijk holding niet direct je eigen naam te gebruiken indien je vertrouwelijkheid wenst en niet wil dat iedereen zo jouw gegevens uit de KvK kan halen (zeker personen die hier geen enkel belang bij hebben worden hiermee enigszins op afstand gehouden). Dit wordt vaker gedaan maar het is geen standaardpraktijk. Je noemt je holding bijvoorbeeld niet J. de Wit Holding maar iedere andere fantasienaam die niet reeds gebruikt wordt (ligt eraan of het mag of niet).

Verder kan je in het handelsregister van de KvK wel op adres alleen zoeken, dus geheel onvindbaar zal je wellicht niet worden, maar een degelijke oplossing kan het wel bieden.

In geval van bovengaande dien je je goed te laten adviseren door een notaris en een belastingadviseur!